Menu

De link tussen suikers in het gras en hoefbevangenheid

Het is een heerlijk gezicht, grazende paarden in de wei. Toch is het grazen in de wei niet altijd zonder risico voor paarden. Gras kan veel suikers bevatten en in sommige gevallen voor hoefbevangenheid zorgen. 

 

Eiwit of suiker de boosdoener bij hoefbevangenheid?

Eerder werd de oorzaak van hoefbevangenheid gelinkt aan eiwit in gras. Vooral in het voorjaar kunnen paarden hoefbevangen raken. Omdat het gras in het voorjaar flink groeit en daardoor veel eiwit bevat, werd deze link vaak gelegd. De Australische professor Christopher Pollitt van de Universiteit van Queensland heeft onderzocht wat de oorzaak van hoefbevangenheid is en kwam met verrassend nieuws. Niet eiwit, maar fructaan (een soort suiker) is de grote boosdoener bij het ontstaan van hoefbevangenheid.

 

Hoe ontstaat fructaan in het gras?

Fructaan is een koolhydraat (een soort suiker) en de belangrijke bouwsteen voor de groei van gras. Fructaan wordt door gras geproduceerd dankzij hulp van lucht, water en zonlicht dankzij fotosynthese. Bij dit proces maakt een plant voedsel en zuurstof. Het fructaan in gras wordt dankzij fotosynthese omgezet in vezels, die het gras nodig heeft om te leven. Bij zonnig weer vindt de meeste fotosynthese plaats, waardoor bij zonnig weer dus meer fructaan wordt geproduceerd. Tegelijkertijd groeit het gras ook meer bij warm weer, waardoor fructaan direct wordt gebruikt als bouwstof. Hierdoor blijft weinig fructaan achter in het gras.

Op bewolkte dagen vindt minder fotosynthese plaats, waardoor ook minder suiker geproduceerd wordt. De combinatie van zon en koud weer zorgt voor een verhoogd risico. Dankzij de zon wordt veel fructaan geproduceerd, maar door de kou wordt deze energie niet gebruikt om te groeien en dus opgeslagen. Hierdoor bevat het gras meer fructaan. Gedurende de dag kan het suikergehalte in gras daardoor verschillen vanwege de fotosynthese. Een goede overgang naar het gras is in het voorjaar dus belangrijk.

 

Hoe suiker voor hoefbevangenheid kan zorgen

Als een paard teveel fructaan binnenkrijgt, kan het lichaam dit moeilijk verwerken. Fructaan wordt namelijk niet verteert in de dunne darm. Als een paard grote hoeveelheden fructaan binnenkrijgt, leidt dit dus tot problemen. Als een paard teveel suiker, zetmeel en/of fructaan binnenkrijgt raakt de dikke darm verzuurt. Hoe? De bacteriën die bijvoorbeeld fructaan afbreken, zorgen voor de aanmaak van melkzuur. Dit melkzuur verzuurt de darmen en raken de bacteriën in de darmen beschadigd. Hierdoor gaan de goede bacteriën in de dikke darm dood, waardoor giftige stoffen ontstaan. 

Een gezonde darmwand beschermt het bloed tegen deze gifstoffen, ook wel endotoxinen genoemd. De verzuring in de dikke darm kan ervoor zorgen dat de darmwand beschadigd raakt, waardoor het melkzuur toch in het bloed terecht komt. Uiteindelijk komt het melkzuur uit bij de hoeven, waar acute hoefleder ontsteking optreedt. Hierdoor verplaatst het hoefbeen, wat niet alleen erg pijnlijk is, maar ook grote gevolgen heeft.

 

Bacteriën in darmen zorgen voor extra gevoeligheid

Ook blijkt uit onderzoek dat paarden die gevoelig zijn voor hoefbevangenheid van sommige bacteriën een grotere hoeveelheid in hun darmen hebben. Zodra een paard met een grotere gevoeligheid voor hoefbevangenheid teveel fructaan binnenkrijgt, stijgt de groei van deze bacteriën. Hierdoor stijgt ook de groei van het melkzuur en de gifstoffen, waardoor hoefbevangenheid het resultaat is. Ook lijken paarden met een verminderd immuunsysteem gevoeliger voor hoefbevangenheid. Ondersteun de stofwisseling daarom altijd van paarden met (een gevoeligheid voor) hoefbevangenheid. Ook een stabiele darmflora is onmisbaar.